الضّرّ » أى أصابنى الضّرّ ، يعنى : وقتى كه دريابد مرا ضر . و مراد به ضرّ - به ضمّ ضاد نقطه‌دار - در اينجا به معنى بدى احوالست . و امّا به فتح ضاد به معنى ضد نفعست . « و شملتنى الخصاصة » - به خاء نقطه‌دار مفتوحه و دو صاد بىنقطه كه در ميان ايشان الف واقعست - به معنى احتياج و پريشانى احوالست . « و عرّتنى الحاجة » - به عين بىنقطه و راء بىنقطهء مشدّده - به معنى شامل شدن و فرا گرفتن است ، يعنى احتياج و پريشانى شامل من شد و مرا فرا گرفت . « و توسّمت بالذّلّة » يعنى : به ذلّت و خوارى و به بىعزّتى و سبكسارى موسوم گرديدم . « و حقّت علىّ الكلمة » يعنى مستحقّ كلمهء عذاب گرديدم . « فامسح ما بى » مراد به مسح زايل ساختن است ، يعنى : زايل ساز و ببر آنچه بر من است از پريشانى و احتياج . و جايز است كه به صاد بىنقطه نيز خوانده شود ، و معنى هر دو يكيست و همانست كه گذشت . « و الايزاع لشكرك » - به ياء دو نقطهء زيرين و بعد از آن زاء نقطه‌دار و آخر آن عين بىنقطه - به معنى الهام است ، يعنى : ملهم ساز مرا از جهت شكر نعمت خود چنانچه در كلام مجيد واقعست كه : رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ * - الآية « 1 » ، اى ألهمنى . « و لا تخلّنى من يدك » - به خاء نقطه‌دار و تشديد لام - از تخليه است كه عبارت از واگذاشتن است ، يعنى : مرا وامگذار از حفظ و حمايت خود . و جايز است كه از لفظ « يد » ارادهء نعمت نمايند و درين صورت لا تخلنى به تخفيف لام و كسر آن بايد خواند ، و معنى آن اى لا تجعلنى خاليا من نعمتك ، يعنى : خالى مگردان مرا از نعمت بىغايت خود . « ليست ببدع من ولايتك » بدع - به سكون دال بىنقطه - مراد آنست كه از تو بديع و غريب نيست كه احسانى كنى مرا ، و نعمتى ارزانى

--> ( 1 ) سورهء نمل : 27 - آيه 19 .